Edukacja Montessori i jej podstawowe założenia

Metoda Montessori opiera się na przekonaniu, że wolność jest podstawowym elementem optymalnego rozwoju dziecka. W tym modelu wychowawczym pojęcia wolność i dyscyplina nie wykluczają się. Wolność nie jest tu rozumiana jako możliwość robienia wszystkiego, na co dziecko ma ochotę. Dziecko samodzielnie wybiera aktywność, ale wykonując ją, uczy się przestrzegania zasad. Nie ma narzucania czegoś z góry, a dostosowanie się do określonych reguł przychodzi naturalnie.

 

Geneza metody Montessori

Maria Montessori, lekarka, urodzona 31 sierpnia 1870 roku we Włoszech, jest twórczynią metody Montessori. Pracowała z dziećmi niepełnosprawnymi umysłowo, a w późniejszym czasie, w specjalnej placówce, z dziećmi wywodzącymi się z biedniejszych, niekiedy również patologicznych rodzin. Praca w takim środowisku była wyzwaniem i polem do zbierania wielu doświadczeń, a także obserwacji. Metody wychowawcze Marii Montessori przyniosły niesamowite rezultaty. Przygotowywała ona samodzielnie materiały do nauki, zajęła się również sprowadzeniem robionych pod wymiar mebli dla dzieci, co na tamte czasy było zupełną nowością. Znakomite wyniki w nauce, a także zmiany w codziennym funkcjonowaniu dzieci zostały zauważone nie tylko w lokalnym środowisku. Do Rzymu, w którym mieściła się placówka, zaczęli przyjeżdżać dziennikarze, a także inni nauczyciele, którzy chcieli poznać tajniki pracy lekarki z najmłodszymi.

 

Montessori, a więc…?

Kluczem w tej metodzie wychowawczej jest podejście rodzica, nauczyciela, opiekuna do nauki i rozwoju dziecka. Ma być on przewodnikiem w poznawaniu przez nie świata. Nie ma kar ani nagród. Otoczenie, w którym przebywa dziecko, musi być do niego przystosowane, tj. meble dopasowane do wzrostu dziecka. Materiały edukacyjne powinny być natomiast dostępne tak, aby dziecko samodzielnie mogło z nich skorzystać.

Metoda ta pozwala na rozwój dziecka we wszystkich dziedzinach: kulturowej, społecznej, duchowej. Ponadto wpływa na kreatywność i zdolności artystyczne. Nie pomija także sprawności ruchowej.

Bardzo istotne jest przekazanie szacunku do pracy i wiary we własne możliwości. Dziecko uczy się koncentrować i skupiać na wykonywanej czynności. Jest to ważne, ponieważ małe dzieci bardzo często są wręcz bombardowane różnymi bodźcami i ciężko jest im się skupić dłużej na wykonywaniu jednego zadania.

Metoda Marii Montessori nie zapomina również o tym, jak ważna jest pomoc i współpraca z innymi ludźmi. Dziecko szanuje pracę innych, dąży do wyznaczonego celu bez zbędnej rywalizacji. Jest także włączane do prac domowych, ucząc się tym samym nowych, przydatnych umiejętności. Przez prace domowe rozumiana jest np. opieka nad zwierzęciem czy podlewanie roślin. Podejście do natury, bycie blisko niej, jest ważnym elementem tej metody.

Istotnym aspektem są również materiały edukacyjne i pomoce dydaktyczne. Mają za zadanie skupiać uwagę dziecka na jednej czynności, a przy okazji łączyć naukę z zabawą. Wiele z nich można wykonać samodzielnie.

 

Podążaj za dzieckiem

Metoda Marii Montessori to alternatywa dla tradycyjnego nauczania. Nie zakłada ona sztywno narzuconego harmonogramu czy jednego, konkretnego programu nauczania. Aktywności są dobierane indywidualnie pod dziecko, dając mu tym samym szansę na rozwinięcie własnych zdolności zgodnie z jego predyspozycjami. Model wychowawczy Montessori bierze pod uwagę okres życia, w jakim znajduje się dziecko i pod tym kątem dobiera treści, na których przyswojenie ma ono większą szansę, niż w innych latach swojego dorastania.

Jest to idealna opcja dla rodziców, którzy aktywnie uczestniczą w życiu dziecka, poświęcają mu wiele uwagi i zależy im na wszechstronnym rozwoju swojej pociechy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.